Dit rapport vormt een synthese van de beschikbare gegevens voor de epidemiologie van Clostridium

; difficile-infecties (CDI) in België: gegevens van de nationale surveillance van CDI in de Belgische

; ziekenhuizen van 2007 tot 2011, gegevens van de ziekenhuisverblijven van 1999 tot 2009 en gegevens

; van de overlijdensregisters van 1998 tot 2009.

; De verschillende bronnen bevestigen de aanzienlijke toename van de incidentie van CDI-gevallen in

; ziekenhuizen en de sterfte door CDI in het laatste decennium alsook de stabilisatie van de incidentie op

; een hoog niveau sinds 2007 en de sterke daling van de sterfte sinds 2004. In 2009 bedroeg de sterfte

; geassocieerd met enterocolitis ten gevolge van Clostridium difficile in België 1,0/100.000 inwoners. In

; 2011 bedroeg de gemiddelde incidentie van alle CDI-gevallen in de Belgische ziekenhuizen 1,42 per

; 1000 opnamen. Het aantal ziekenhuizen dat epidemieën rapporteert (≥ 3 gevallen/10.000 ligdagen) is

; sinds 2010 sterk gedaald. De evolutie van de incidentie van CDI-gevallen verworven in het ziekenhuis

; (begin van de symptomen 2 dagen of meer na de opname in het meldende ziekenhuis) loopt parallel

; met de evolutie van de andere gevallen (meestal gemeenschapsgebonden). In België zijn er geen

; argumenten voor een toename van de incidentie van de ernstige gevallen van CDI verworven in een

; gemeenschap, zoals beschreven in de literatuur voor andere landen.

; De evolutie van de incidentie van CDI en de sterfte tengevolge CDI in ons land volgt de trends

; waargenomen in andere landen. De incidentie in België is vergelijkbaar met de incidentie gerapporteerd

; in Frankrijk en Nederland.

; De incidentie van de CDI varieert sterk van ziekenhuis tot ziekenhuis. Wat betreft het aantal en de

; gemiddelde duur van de opnames, zijn de ziekenhuizen die een geringe incidentie rapporteren

; vergelijkbaar met de ziekenhuizen die een hogere incidentie rapporteren. Dit doet vermoeden dat het

; incidentieverschil slechts in beperkte mate toe te schrijven is aan de verschillen in de

; patiëntenpopulatie (case-mix) en dat er dus een groot potentieel voor preventie bestaat.

; De incidentie van CDI varieert naargelang het seizoen, met een piek in maart/april. De gevallen

; verworven in het meldende ziekenhuis volgen dezelfde seizoensgebonden evolutie als de andere

; gevallen.

; Van alle patiënten met CDI (2007-2011) bedroeg de mediane leeftijd 78 jaar, waren vrouwen meer

; vertegenwoordigd (56%) en ouder. De CDI-gevallen verworven in het meldende ziekenhuis

; vertegenwoordigden 63,2% van de gevallen. Acht procent van de CDI die 2 dagen of meer na de

; opname in het meldende ziekenhuis optreden en 13% van de andere CDI zijn recurrente opstoten. De

; helft van de CDI-gevallen verworven in het meldende ziekenhuis duikt meer dan twee weken na de

; opname op. Dertien procent van de patiënten opgenomen in het ziekenhuis voor een diarree met

; Clostridium difficile heeft de symptomen zien optreden in een rust- en verzorgingstehuis.

; Pseudomembraneuze colitis als complicatie van CDI, komt voor in 1,5% van de gevallen verworven in

; het meldende ziekenhuis (6% van de andere gevallen). In 0,4% van de gevallen verworven in het

; meldende ziekenhuis kan de doodsoorzaak van de patiënt worden toegeschreven aan de CDI (vs.

; 1,1% van de andere gevallen). Er werd inderdaad verwacht dat de andere gevallen ernstiger zouden

; zijn omdat de patiënten voor de CDI zijn opgenomen.

; De deelneming van de ziekenhuizen aan de epidemiologische surveillance is heel groot. Gemiddeld

; 70% van de ziekenhuizen rapporteert het hele jaar door gevallen terwijl de wettelijke verplichting

; slechts 6 maanden inhoudt. Sinds 2011 neemt 60% van deze ziekenhuizen ook deel aan het

; microbiologische onderdeel. Deze gegevens suggereren een daling van het ribotype 027 sinds 2009 en

; de vervanging ervan door andere ribotypes, zoals 014, 002, 078 en 020.

; Sinds dit jaar heeft de link tussen de gegevensbank van het referentielaboratorium en de

; epidemiologische gegevens de mogelijkheid geboden om de ribotypes met de klinische CDI-gevallen te

; associëren. De gegevens tonen geen verschil met de verspreiding van de ribotypes volgens de CDI, al

; dan niet verworven in het meldende ziekenhuis, volgens leeftijd en geslacht van de patiënt.

; Op de jaarvergadering van de werkgroep voor de verbetering van de surveillance van CDI in

; ziekenhuizen zijn bepaalde beslissingen genomen, met name:

;
• De optionele module van de surveillance schrappen (aanwezigheid van risicofactoren/antibiotica) aangezien er geen controlegroep voor de analyse is.

;
• Geen benchmarking meer omdat de aanpassing aan de case-mix niet kan worden overwogen.

;