In de winterperiode 2019-2020 zijn er 75 441 sterfgevallen geregistreerd. Dit
; komt overeen met een oversterfte van 11,7% ten opzichte van het verwachte
; aantal sterfgevallen. Dit is de meest uitgesproken oversterfte die de laatste
; twintig jaar in de winterperiode is waargenomen. Deze oversterfte trof zowel
; mannen als vrouwen. Er waren regionale verschillen: de hoogste oversterfte werd
; waargenomen in Brussel (27,0%), terwijl de laagste oversterfte werd waargenomen
; in Vlaanderen (9,8%). Het voor geslacht en leeftijd gestandaardiseerde sterftecijfer
; was het hoogst in Wallonië in vergelijking met de andere regio’s.
; Wat de risicofactoren betreft, waren de weersomstandigheden, de luchtverontreiniging
; en de griepepidemie van gebruikelijke omvang, zodat het niet
; waarschijnlijk is dat zij de tijdens de winterperiode 2019-2020 waargenomen
; verhoogde mortaliteit verklaren. Daarentegen werd deze periode gekenmerkt
; door de eerste golf van de COVID-19-epidemie. Gezien het aantal sterfgevallen
; dat tijdens de winterperiode 2019-2020 aan COVID-19 werd toegeschreven (8 714
; sterfgevallen), was de COVID-19-epidemie de belangrijkste risicofactor die de
; tijdens deze periode waargenomen oversterfte zou kunnen verklaren.
; In de winterperiode 2019-2020 was het aantal sterfgevallen door alle oorzaken
; (exclusief COVID-19 sterfgevallen) statistisch significant gecorreleerd met
; toenemende incidentie van ILI en dalende temperaturen. Er was geen correlatie
; met de concentratie van zwevende deeltjes in de lucht, noch met de relatieve
; vochtigheid. In ieder geval mag niet uit het oog worden verloren dat op grond van
; Be-MOMO geen oorzakelijk verband tussen sterfte en risicofactoren kan worden
; vastgesteld.
; In de winterperiode 2019-2020 werd een wekelijks overzicht van de oversterfte aan
; het Sciensano-influenzasurveillancebulletin toegevoegd, alsook aan het COVID-19
; wekelijks epidemiologisch bulletin vanaf 25 maart 2020.