Deze module focust op sociale gezondheid, een belangrijke pijler van gezondheid naast fysieke en geestelijke gezondheid. Dit wordt in kaart gebracht aan de hand van vier indicatoren in de Gezondheidsenquête; de frequentie van sociaal contact, tevredenheid over sociale relaties, waargenomen sociale steun en eenzaamheid. Het is de eerste keer dat eenzaamheid opgenomen is in de Gezondheidsenquête.

De resultaten met betrekking tot de sociale gezondheid van de Belgische bevolking van 15 jaar en ouder kunnen als volgt worden samengevat:

;
• Sociale gezondheidsproblemen komen relatief vaak voor. Ongeveer 1 op 8 personen heeft minder dan wekelijks sociaal contact. Ongeveer 1 op 6 geeft lage sociale steun aan, en ongeveer 1 op 10 is ontevreden met zijn sociale contacten. De helft van de bevolking ervaart matig-tot-ernstige eenzaamheid. Bij meer dan 1 op de 10 personen gaat het om ernstige eenzaamheid. Sociale eenzaamheid komt voor bij ongeveer 4 op 10 personen, terwijl ongeveer 1 op 5 zich emotioneel eenzaam voelt.
;
• Er is tegenover de vorige metingen geen verandering vastgesteld op vlak van frequentie van sociaal contact of sociale steun. Ontevredenheid met sociale contacten is frequenter geworden ten opzichte van 2018, maar ligt niet hoger dan in 2013.
;
• Mannen geven vaker aan dat ze minder dan wekelijks sociaal contact hebben dan vrouwen. Vrouwen ervaren dan weer vaker ernstige eenzaamheid en emotionele eenzaamheid dan mannen.
;
• Minder dan wekelijks sociaal contact komt minder vaak voor bij jongeren (15 tot 24 jaar) dan bij gelijk welke andere leeftijdsgroep. Tegelijk ervaren jongeren wel meer eenzaamheid.
;
• Personen met een lager opleidingsniveau scoren minder goed op alle sociale gezondheidsindicatoren.
;
• Alleenwonenden scoren ook minder goed op alle sociale gezondheidsindicatoren.
;
• In Vlaanderen liggen de cijfers voor ontevredenheid met sociale contacten, lage sociale steun en eenzaamheid lager dan in Brussel en Wallonië.
;